_edited_edited.png)
Cyborg-expressie
Het gaat hier om een echte samenwerking tussen AI en mensen, met een eindresultaat dat beter is dan wat beide afzonderlijk zouden kunnen bereiken.
Mensgerichte AI
Wij lopen voorop bij het formuleren en vastleggen van AI-ethiek en cyborgrechten. Dat is ook nodig.
Cyborgbeweging
De Cyborg Movement is in feite een AI die de bijna totale chaos van de echte wereld aanpakt.
We stellen ons een AI-systeem voor dat luistert naar wat er gebeurt en de gebruiker vervolgens, net als een navigatiesysteem, drie alternatieve suggesties geeft op basis van verschillende criteria. Gebruikers starten vervolgens de respons die ze via hun eigen spraaksynthesizer als achtergrondroutine willen laten gebruiken terwijl ze een aangepaste insert typen die na de spatie-invuller moet worden ingevoegd – met behulp van een uiterst voorspellende tekstengine die is aangepast aan de huidige context en gepersonaliseerd is op hun individuele stijl.
We verwachten ook dat het AI-systeem slim genoeg is om te beoordelen welke gesynthetiseerde emoties het moet gebruiken voor verschillende woorden – conversatie, luid, intiem.
Natuurlijk is wat de synthesizer uiteindelijk zegt misschien niet de reactie, de expressiviteit, of zelfs het vaag vergelijkbare idee dat de gebruiker zonder hulp zou hebben gezegd. Maar een deel van ons onderzoek zal bestaan uit het experimenteren met hoe gebruikers dergelijke collaboratieve mens-AI-technologie kunnen gebruiken om ze mogelijk slimmer, grappiger of gewoon minder vergeetachtig te laten lijken dan voorheen.
Dus in plaats van 'Verbale Spontaniteit', lees 'Intelligentieversterker'.
Verbale spontaniteit
Lama Nachman
Intel Fellow en directeur van Anticipatory Computing Lab.
Mens ontmoet AI - ZDNet
Menselijke Cyborg - Intel
AI en GPT-2 - Communicatiesysteem
“Het ontwikkelen van een systeem voor het genereren van reacties dat naar een gesprek kan luisteren, kan worden aangestuurd door beperkte gebruikersinvoer en kan leren van minimale persoonlijke gegevens, is een onopgelost onderzoeksprobleem op het kruispunt van AI en mens-computerinterfaces dat diepgaande implicaties heeft voor Extreme Disability.” - Lama Nacham
We stellen ons gebruikers voor met hun eigen avatar. Maar we stellen ons niet iets voor dat eruitziet als een tekenfilm, we stellen ons iets voor waarvan elk instinct je vertelt dat het een echt mens is. En we stellen ons hardware en software voor die dat in realtime kunnen waarmaken. Als we in eerste instantie niet helemaal fotorealisme in realtime kunnen bereiken, dan kunnen we dat in ieder geval vanaf het begin bereiken voor vooraf voorbereide sequenties.
We voorzien een nauwe koppeling van natuurlijke gezichtsbewegingen met de synthese van de eigen stem en door AI gegenereerde gezichtslichaamstaal. Deze is niet alleen gebaseerd op het luisteren naar lopende gesprekken en bijvoorbeeld plotselinge geluiden, maar ook op het observeren van wat er gebeurt en het detecteren en interpreteren van bewegingen.
We stellen ons voor dat een gebruiker een toespraak houdt en zijn of haar avatar op het scherm van de zaal wordt weergegeven (niet een afbeelding van een bijna verlamd, sprakeloos lichaam). Of dat er een Skype-gesprek of podcast wordt gevoerd en dat mensen alleen de avatar zien. Of dat er een gesprek plaatsvindt van aangezicht tot aangezicht met iemand die uiteindelijk met de avatarsoftware van de gebruiker communiceert en niet met zijn of haar 'wetware'.
Persoonlijkheidsbehoud
Oprichter en CEO, Embody Digital
Dr. Ari Shapiro
“Deze geavanceerde Embodiment Software transformeert Peters woorden van simpele tekst naar een virtuele, sprekende 3D-versie van zichzelf, met alle expressiviteit en emotie van face-to-face communicatie – en dat allemaal automatisch.”
We voorzien naadloze toegang tot alles wat elektronisch is, met intuïtieve navigatie door de hele cyberspace. Door een gebruiker te verbinden met meerdere sensorische inputs, voorzien we dat steeds meer
Grenzeloze controle over hun wereld zal aanvoelen als controle over een enorm uitgebreid lichaam dat hun (potentieel) verlamde biologische lichaam vervangt. In plaats van interactie te hebben met hun omgeving, zullen ze steeds meer hun omgeving worden. Dankzij de plasticiteit van de hersenen zal cyberspace – en elke fysieke wereld die via cyberspace toegankelijk is – na verloop van tijd aanvoelen als de gebruiker; een e-mail sturen of een lift bellen, net zoals het vroeger was om een vinger op te steken of een wenkbrauw op te trekken. Ze zullen zich niet langer gevangen voelen in een verlamd lichaam; ze zullen niet langer...
niet langer een verlamd lichaam zijn.
We stellen ons intuïtieve, ooggestuurde bediening voor van alles wat voorheen met de hand werd gedaan – zoals het bedienen van de tv en huishoudelijke apparaten, of het aanroepen van de lift en het openen van deuren. Maar omdat de AI van de gebruiker in dit stadium volledige toegang zal hebben tot machinevertaling, is er absoluut geen reden waarom gesprekken niet in welke taal dan ook gevoerd zouden kunnen worden. Sterker nog, in combinatie met ons werk aan verbale spontaniteit en persoonlijkheidsbehoud, stellen we ons voor dat de avatar van een gebruiker tegelijkertijd een video-interview via Skype in het Chinees en Japans houdt.
All-Access Pass: Cyberspace
Het is cruciaal om de huidige enorme barrières voor gehandicaptentoegang aan te pakken, zodat ze gemakkelijk door een doorgaans vijandige stedelijke omgeving kunnen navigeren, een wandeling in de natuur kunnen maken, veilig trappen kunnen beklimmen, aan boord van een boot kunnen stappen, ijzige/besneeuwde oppervlakken kunnen doorkruisen en een commerciële vlucht kunnen nemen. Als onderdeel van deze grote onderzoeksuitdaging zien we dat 'rolstoelen' een veel grotere verantwoordelijkheid op zich nemen – Robotische mobiliteit is in werkelijkheid een AI-uitdaging op wielen . We stellen ons voor dat een gebruiker buiten zijn huis aan boord van een rolstoeltoegankelijk voertuig met zijn ogen op een pictogram voor 'Slaapkamer' klikt en dat is alles – alles gaat automatisch totdat hij veilig naast zijn bed staat. Evenzo zouden ze, zelfs op onbekend terrein, snel maar veilig moeten kunnen reizen dankzij een geavanceerd botsingsvermijdingssysteem. We stellen ons voor dat ze door een hindernisbaan kunnen racen of veilig hun weg kunnen vinden door een showroom met porseleinen vazen.
We stellen ons ook een gebruiker voor die met hoge snelheid door het leven gaat met een VR-vizier dat zijn ogen belemmert. Wat hij ziet is Enhanced Reality – zijn Intelligentieversterker op volle toeren. Of hij gebruikt hetzelfde systeem om zich te teleporteren naar een echte vergadering (geen VR-vergadering) in een telepresencerobot op afstand. Of hij teleporteert zich naar een drone en kijkt vanuit zijn buitenaardse lichaam op zichzelf neer. Of hij beweegt zich door zijn huis zoals voorheen, maar nu in bed – en ervaart via VR wat hij zou ervaren als hij in zijn rolstoel zat. We streven ernaar de perceptie van wat 'Realiteit' is te veranderen.
Robotische mobiliteit
We envision some stylish exoskeleton arms and gauntlets (with gaps for fingertips and palms to touch surfaces and distinguish textures). We also envision an exoskeleton neck (tailored for a Vent Pump tube) that is capable of turning and nodding and looking around. As ever, we envision a user being offered options – exactly as when in immersive VR. Indeed, it will be exactly as when in cyberspace because they will be the same options. Why should it feel any different in the physical world? Whether a user is ‘escaping’ from a room by opening a door by turning its handle, or coordinating movement between both arms, or reaching out and touching someone they love, they will do them all in exactly the same way in cyber-reality as in space-time reality. Both are their expanded reality.
Most people assume that an exoskeleton’s only purpose is to interact with the physical world. But it will serve an equally important second role: It will allow a user to feel interactions in the Virtual world. If their voluntary muscles do not work, their sensations when their exoskeleton moves their arms, experiences resistance, hits something, is weighed down, bounces back – will be identical whichever reality they are in. Their innocuous exoskeleton is in truth the ultimate cyber suit that any futuristic VR gamer would also prize.
All-Access Pass: Fysiek
Sociale verandering
Om de wereld te veranderen, is geavanceerde Hi-Tech alleen niet voldoende; we moeten ook onze houding veranderen.
Virtuele bevrijding
Tegen de tijd dat we klaar zijn, zal het irrelevant lijken of je je in de fysieke realiteit, de verbeterde realiteit of de volledige virtuele realiteit bevindt.
AI op zichzelf is als een briljante jazzpianist. Maar dan zonder iemand om mee te jammen.
AI can give an impressive solo performance. Wow the audience. Yet even so, it’s nowhere near its full potential; if seamlessly merged with another talented performer with noticeably different skills the combined virtuoso performance would seem close to magic.
At the heart of all our research at The Scott-Morgan Foundation is Human-Centric AI – in other words, AI merged with people, neither the AI nor the individual giving a solo performance. A mutually dependent partnership, not a rivalry. Synergy, not a zero-sum game. A jazz combo.
But we’re committed to Human-Centric AI far more even than that.
We’re dedicated to encouraging a newly human-focused attitude to AI everywhere, across industries, around the globe – an approach where responsibility, personality, ethics, and human/AI-rights are key. And we’re doing this not just because of what we see as the huge benefits, but because we anticipate that otherwise there’ll be a crippling backlash against what’s typically perceived as the ‘uncontrolled rise’ of raw AI.
To us, nurturing Human-Centric AI – including resolving the crucial associated issues of AI Ethics and Cyborg Rights – is not just the most attractive route for The Foundation to follow, and Humanity to follow; in each case, it may well be the only path that doesn’t lead to a dead-end.
Cyborg natte interface
Niet kunnen eten, drinken, ademen of communiceren is geen 'onbehandelbaar medisch probleem'; het zijn gewoon technische uitdagingen.
CHARLIE
Ons prototype Cyborg Harness And Robotic Life Improving Exoskeleton is het begin van een toekomst die nog nooit eerder is vertoond.
We stellen ons stijlvolle exoskeletarmen en -handschoenen voor (met openingen voor vingertoppen en handpalmen om oppervlakken aan te raken en texturen te onderscheiden). We stellen ons ook een exoskelethals voor (op maat gemaakt voor een Vent Pump-buis) die kan draaien, knikken en rondkijken. Zoals altijd stellen we ons voor dat een gebruiker opties krijgt aangeboden – precies zoals in immersieve VR. Sterker nog, het zal precies hetzelfde zijn in cyberspace, omdat het dezelfde opties zullen zijn. Waarom zou het in de fysieke wereld anders moeten voelen? Of een gebruiker nu 'ontsnapt' uit een kamer door een deur te openen door aan de hendel te draaien, of bewegingen tussen beide armen coördineert, of zijn hand uitsteekt en iemand van wie hij houdt aanraakt, ze zullen dit allemaal op exact dezelfde manier doen in cyberrealiteit als in ruimte-tijdrealiteit. Beide zijn hun uitgebreide realiteit.
De meeste mensen gaan ervan uit dat een exoskelet alleen bedoeld is om te interacteren met de fysieke wereld. Maar het vervult een even belangrijke tweede rol: het stelt een gebruiker in staat om interacties in de virtuele wereld te voelen. Als hun vrijwillige spieren niet werken, zullen hun gevoelens, wanneer hun exoskelet hun armen beweegt, weerstand ervaart, ergens tegenaan stoot, wordt belast, terugveert – identiek zijn, ongeacht de realiteit waarin ze zich bevinden . Hun onschadelijke exoskelet is in feite het ultieme cyberpak dat elke futuristische VR-gamer zou waarderen.
Gedeeltelijk exoskelet
De Scott-Morgan Foundation zet zich in voor het recht op groei! Aangespoord door het besef dat geavanceerde hightech extreme handicaps radicaal zal veranderen, weigeren we de gevestigde versie van de realiteit te accepteren. In plaats daarvan is de boodschap van hoop van onze stichting dat iedereen met een extreme handicap tegenwoordig recht heeft op groei! Deze pioniers kunnen weigeren om te proberen zo lang in leven te blijven tot er een remedie is – ze kunnen ervoor kiezen om te groeien!
Maar zo eenvoudig is het vaak niet. Om bijvoorbeeld langdurig met ALS te overleven, heb je doorgaans een operatie nodig die een tracheostomie (of, nog beter, een laryngectomie) wordt genoemd, waarbij een draagbaar apparaat voor je kan ademen. Momenteel worden in landen zoals het Verenigd Koninkrijk de beslissingen over de beschikbaarheid van deze opties voor jou als je ALS hebt, lokaal genomen, niet landelijk. De meest recente gegevens suggereren dat minder dan 0,5% van de mensen met ALS in het Verenigd Koninkrijk deze levensreddende combinatie krijgt (slechts 1 op de 1000 mag ervoor kiezen om de procedure als electieve operatie te ondergaan); in Japan is dat een derde van de mensen met ALS.
Geavanceerde hightech zoals robotica, spraaksynthese met eigen stem en virtual reality bieden nieuwe hoop voor iedereen met een extreme beperking. Maar om hiervan te profiteren, verdient iedereen hetzelfde recht op toegang tot de levensreddende procedures die nodig zijn om te kunnen blijven voortbestaan. Zo krijgt elke persoon met een extreme beperking hetzelfde recht om te floreren! – als dat de keuze is die ze willen.
Recht op GEDIJEN!
Om de wereld te veranderen, is geavanceerde hi-tech alleen niet genoeg. Als we alleen maar briljante ideeën bedenken, falen we. Als we alleen maar verbluffende proofs of concept bouwen, falen we. Als we alleen maar hi-tech promoten waar mensen geen toegang toe hebben (ze willen het niet, krijgen het niet aangeboden, kunnen het zich niet veroorloven, leven niet lang genoeg), falen we. Als we de wereld voorgoed veranderen, zodat iedereen, als ze dat willen, kan floreren, zelfs met een extreme beperking – alleen dan slagen we .
Naast het ontwikkelen van mensgerichte AI-systemen moeten we dus ook attitudes veranderen door middel van promotie en publicatie. We moeten onderzoek zien als onderdeel van een belangrijke veranderingsinterventie, bewustzijn stimuleren via conventionele en sociale media, en zo nodig lobbyen bij overheden en zorginstellingen. Om de wereld te BLIJVEN veranderen, moeten wij die onderzoek doen op dit gebied voortdurend vernieuwen en evolueren wat we doen en hoe we het doen, voortdurend de grenzen van het mogelijke verleggen, constant voorop lopen bij het toepassen van hightech op extreme beperkingen en daarbuiten, constant de wet van Moore gebruiken om onderzoek te vertalen naar gebruikerstools, en er constant naar streven om steeds meer ondersteuning te bieden aan iedereen die ervan droomt zich te bevrijden uit het keurslijf waarin ze zich bevinden.
Geavanceerde hightech zoals robotica, spraaksynthese met eigen stem en virtual reality bieden nieuwe hoop voor iedereen met een extreme beperking. Maar om hiervan te profiteren, verdient iedereen hetzelfde recht op toegang tot de levensreddende procedures die nodig zijn om te kunnen blijven voortbestaan. Zo krijgt elke persoon met een extreme beperking hetzelfde recht om te floreren! – als dat de keuze is die ze willen.
Radicale handicap
De Scott-Morgan Foundation wil de standaardtoekomst van onze planeet wegduwen van de standaard Hollywood-versie – waarin AI ons uiteindelijk als huisdieren of ongedierte behandelt – naar een alternatieve toekomst waarin we allemaal, in verschillende mate, samensmelten met AI en robotica om te ontsnappen aan elk fysiek of mentaal keurslijf waarin we ons bevinden. Het overwinnen van de uitdagingen van extreme beperkingen is de ideale focus. Dit is waar we onderzoek naar doen.